Litiummetal anodur eiga ógvuliga høga teoretiskan serligan kapasitet (3860 mA·bg) og lægsta elektrokemiska potentialið (-3,040 V (móti SHE)), og tað ger, at tær eru mettar sum "heilaga gralið" elektrodan millum nógv elektrodutilfar. Litiummetalbattarí fevna um litium-svávul og litium-súrevnisbattarí. Litium-svávulbattarí hava ein orkutættleika uppá umleið 2600 W·h/kg, meðan litium-súrevnisbattarí hava ein orkutættleika uppá umleið 3500 W·h/kg, umleið 7 og 10 ferðir tann hjá vanligum litium{5}ivum battaríum. Tí verða litiummetalbattarí mett at vera ein av teimum mest lovandi orkugoymsluskipanunum og ein toppkandidatur til næsta ættarliðs battarískipanir, og vakja munandi ans. Men orsakað av litiumdendrittrupulleikanum kundu tíðliga litiummetalbattarí bert verða nýtt á ávísum serkønum økjum, og kommersialisering teirra er seinkað.
Løðilig litiummetalbattarí vórðu uppfunnin longu í 1970-árunum og vórðu nógv brúkt í klokkum, roknimaskinum og øðrum elektroniskum tólum.
Litiummetalbattarí verða nógv brúkt í el-tólum og flytbarum medisinskum tólum. Men teirra kommersialisering hevur verið forðað av ávísum brekum í litiummetali. Sum limur í bólki 1 í periodisku talvuni hava litiumatom bert eina elektron í ytru skel, og tað ger tey sera kemiskt reaktiv, tí tey missa lættliga hesa elektronina. Tá ið litiummetal er í sambandi við eitt organiskt elektrolytt, myndar tað ein film, sum kallast fasta elektrolytt-grensuflata (SEI) á yvirflatuni. Høvuðsuppgávan hjá hesum filminum er at isolera litiummetallið frá elektrolyttinum, og forða fyri, at litium verður tært meira. Men orsakað av munandi rúmdarbroytingini av litiummetali undir løðing og útløðing, slitnar SEI-filmurin ofta. Tann útsetta fríska litiummetalflatin reagerar aftur við elektrolyttinum og myndar ein nýggjan SEI-film. Hendan tilgongdin stuðlar ikki bert vøkstrinum av litiumdendritum fram við rivunum men kann eisini gjøgnumganga skiljaran inni í battarínum, og elva til stuttstreym. Tá stuttstreymur hendir, verður stórur nøgd av hiti framleidd inni í battarínum, sum í ekstremum førum kann føra til brenning ella spreinging, sum av álvara ávirkar trygdarførleikan og marknaðarføringina hjá litiummetalbattaríum. Harumframt geva tær, so hvørt sum talið av litiumdendritum økist, fleiri møguleikar hjá negativu elektroduni at koma í samband við elektrolytin, og harvið skunda undir ferðina á síðureaktiónum. Hesar óafturvendandi tilgongdir brúka elektrodutilfar og elektrolyttar, og minka um orkutættleikan og coulombiska effektivitetin hjá battarínum. Eftir langa nýtslu verða nógvar litiumdendritir innilokaðar í nýmyndaða SEI-filmin, sum ikki kunnu luttaka í vanligum elektrokemiskum reaktiónum; samstundis niðurbrótast litiumdendritir nærhendis undirlagnum skjótt, og elva til "deytt" litium, sum merkir, at hesin parturin av litium gerst elektrokemiskt óvirkin, og tað veikir munandi samlaðu battarívirksemið. Seinastu 40 árini er munandi framgongd gjørd í gransking og uppgerð av litiumdendritmyndugleikamekanismum.
Ein av teimum vanligastu strategiunum at kúga dendritvøkstur er at økja um stabilitetin og konsistensin í fasta elektrolytt-grensulagnum (SEI) á litiummetalflatanum við at stilla elektrolytsamansetingina og leggja ávís evni til. Men av tí at litiummetal er termodynamiskt óstøðugt í organiskum tilsetingarevnum, er tað rættiliga avbjóðandi at mynda eitt effektivt passiveringslag á yvirflatuni í einum flótandi elektrolytumhvørvi. Umframt at optimera SEI-lagið, kann tað eisini vera eitt effektivt amboð at forða fyri, at dendrit gjøgnumføra inn í skiljaran, at innføra polymerir ella fast barrieruløg við høgari mekaniskari styrki. Hesir háttaløg hava til endamáls at fyribyrgja litiumdendrittskaða á skiljaran við at betra um mekanisku eginleikarnar hjá SEI-lagnum ella sjálvum skiljaranum, men teir sleppa ikki grundleggjandi burturúr trupulleikanum við dendritmynding. Meðan ein fullkomin yvirtøka av hesi avbjóðing enn er nakað burtur, og litiummetalanodu-baseraðar battarívørur enn ikki eru nógv tøkar á marknaðinum, hava granskarar teoretiskt lagt upp til fleiri hugtakandi litiummetalbattarísnið, sum vísa møguleikarnar fyri ítøkiligum nýtslum. Millum hesi hava litium-svávulbattarí, sum brúka svávul sum katodutilfar og litium-súrevnisbattarí, sum brúka súrevni sum katoduvirkið tilfar, vakt munandi ans orsakað av teirra serligu fyrimunum og verða mett at vera tvær sera handilsliga lovandi all-cell skipanir. Litium-svávulbattarí hava ógvuliga høgan orkutættleika (umleið 2600 W·kg) og eru víðagitin sum lovandi kandidatar til næsta-battaríorkugoymsluskipanir. Enn meira umráðandi er, at elementsvávul er nógv í náttúruni og umhvørvisvinarligt, og varpar enn meira ljós á fyrimunirnar við litium-svávulbattaríum. Tí hava litium-svávulbattarí seinastu árini fingið heimsumfatandi ans.
Polysulfidmillumprodukt, sum verða framleidd við løðing og útløðing av litium-svávulbattaríum, upploysast í elektrolyttinum og skúgva til negativu elektroduna.Tí gerst kúgan av litiumdendritum meira fløkt í nærveru av polysulfidmillumproduktum, serliga tá ið katodi svávulloderandi er høgt. Polysulfid kunnu gjøgnumganga SEI-filmin og týna nýggja litiummetallið undir yvirflatulagnum, og tað førir til kapasitetstap. Tí er tað ikki bert neyðugt at fyribyrgja polysulfidskutu fyri at betra um katodukapasitetin undir litium-svávulbattarírakstri men eisini fyri SEI filmsstabilitet og at fáa eina dendrit-fría negativa elektrodu. Við áhaldandi átøkum eru nógvir háttaløg ment, eitt nú positivt avmarkandi domen og adsorption, elektrolyttmodifikatión og separatordesign. Hesir háttaløg tykjast tó at fokusera meira á at kúga polysulfid-skuttle og betra um nýtslutíðina hjá svávulkatoduni, uttan beinleiðis at kúga dendritvøksturin í litiummetal-anodini. Avrikið hjá litium-svávulbattaríum er treytað av verjuni á litiummetal anoduni. Synergistiska ávirkanin av ymiskum dendritvøksturskúgvingarhættum kann skunda undir ítøkiligu nýtsluna av litium-svávulbattaríum.
Litium-súrevnisbattarí eru eitt slag av battaríum, sum brúkar súrevni úr luftini sum positivu elektroduna; tey verða onkuntíð nevnd litium-luftbattarí. Teoretiski orkutættleikin hjá litium-súrevnisbattaríum er so høgur sum 3500 Wh/kg, langt omanfyri tann hjá vinnuligum litium-ion battaríum. Tí eru litium-súrevnisbattarí vorðin ein kollveltandi framgongd á orkugoymsluøkinum, sum vakir heimsumfatandi ans og verða mett sum ein sterkur kappingarneyti í næsta-ættarliðs orkugoymsluskipanum.
Líkt og polysulfidmillumprodukt, kann súrevnistvør-binding frá positivu elektroduni til litiummetal negativu elektroduna í litium-súrevnisbattaríum føra til stigvísa niðurbróting av litiummetalflatanum, sum førir til elektrolyttniðurbróting og mynding av LiOH og Lichar duging. Tí eru fleiri strategiir gjørdar fyri at kúga súrevnis tvør-bindingar. Umframt positiva elektrodutrupulleikan forðar litiumtøming orsakað av dendritvøkstri og skaða á passiveringsfilmin nógv fyri nýtslu av litiummetali í løðiligum litium-súrevnisbattaríum. Áðurnevndu strategiir fyri at kúga litiumdendritvøksturin eru eisini galdandi fyri litium-súrevnisbattarí. Við elektrolytt tilsetingarevnum, separatorbroyting og negativari elektrodusniðgeving kann avrikið hjá litiumbattaríum betrast munandi.