Okey, so havi eg gravað meg inn í alt hetta orkugoymslumálið seinastu tíðina, og erliga? Tað er nógv meira áhugavert enn eg hevði væntað. Byrjaði tí grannin fekk sólpanel og var ad klaga um hvussu tey eru í grundini nyttuleys um náttina (duh), men tað fekk meg at hugsa um altbattarígoymslavinkul.
Grundfysikkurin aftanfyri alt
Her er tað - og eg eri nokk yvirsimplifierandi, men hvør - orkugoymsla er faktiskt ikki at skapa orku burturúr tunnari luft. Tað er bara... at blanda tað runt. Fyrsta lógin í termodynamikki, ha? Orka kann ikki skapast ella oyðileggjast, bara umskipast frá einum formi til annan. So tá vit tosa um at "goyma" orku, so tosa vit veruliga um at umskapa hana til nakað, sum vit kunnu halda fast um eitt sindur.
Eg minnist, at mín fysikkprofessari greiddi frá hesum við ΔU=Q + W (har Q er hiti fluttur inn í skipanina og W er arbeiði gjørt við henni). Virkaði meiningsleyst tá, men nú gera vit faktiskt. Tín battarískipan er ikki galdur - hon tekur el-orku og umskapar hana til kemiska orku, ella kinetiska orku í einum svinghjóli, ella hvat tað so er. Síðani tá tú hevur brúk fyri tí aftur, boom, vend tilgongdini.
Battarígoymslutingið er nokk tað vanligasta dømið fólk hugsa um. Kemisk orka situr har, bíðar. Tá tú hevur brúk fyri streymi, vendir kemiin og út kemur tín kraft. Rættiliga beinleiðis, uttan tá tað ikki er (meira um tað seinni tí battaríkemi blívur WEIRD).
Hví hetta hevur størri týdning enn tú heldur
So varandi orka - vindur, sól, havstreymar, alt tað. Tey eru óálítandi sum helviti. Eg meini, eg eri alt fyri grønari orku, men lat okkum vera erlig: sólin er ikki ørkymlað av tínum toppnýtslutímum, og vindurin blæsur, tá hann vil. Her broytir stór-orkugoymsla spælið fullkomiliga.
Uttan goymslu kastar tú í grundini orku burtur í off-topptíðum ella tá framleiðslan er høg. Við goymslu? Tú slættar alt út, og gert hesar temperamentligu orkukeldurnar faktiskt skilagóðar fyri netið.
Peningaparturin (tí sjálvandi)
Her gerst tað áhugavert fyri vanlig fólk. Veitst tú, hvussu streymur kostar ymiskar upphæddir ymiskar tíðir? Dalsprísur mótvegis toppprísum? Goymsluskipanir lata teg spæla ta skipanina. Løð upp, tá streymurin er bíligur (vanliga yvir nátt), brúka síðani ta goymdu streymin í dýru dagtímunum.
Eg havi kannað hetta fyri mítt egna stað, og kostnaðarsparingarnar eru... ja, tær eru ikki kollveltandi enn, men tær koma hartil. Hetta gera vinnubygningar longu ágangandi. Vinkona mín arbeiðir í einum høgum-hæstum í miðbýnum, og eftir øllum at døma gjaldar allur byggingin hjá teimum um náttina og strendur gjøgnum dýru seinnapartstímarnar. Bønuteljararnir elska tað.
Málið er, at goymslutøkni fer at gerast standard til endans. Ikki bara fyri fyritøkur - fyri heim eisini. Tað er bara ein spurningur um, nær búskapurin tippar heilt.
Neyðbackup (men ikki sum generatorurin hjá abba tínum)
Her er nakað, sum eg ikki ordiliga hevði umhugsað, fyrr enn eg gravaði djúpari: Hesar skipanir virka undir myrkingum. Ólíkt tí dieselgeneratorinum sum situr í kjallaranum hjá tær, sum tú eldur upp eina ferð um árið (kanska), eru battarígoymsluskipanir virknir luttakarar í tínari orkuskipan ALLA tíðina.
Undir vanligum rakstri gera tey sítt arbitrage ting - keypa lágt, selja høgt, í høvuðsheitum. Men tá grindin fer niður, sparka teir inn beinanvegin. Eingin startseinking, eingin fumbling runt í myrkrinum og leita eftir generatorrotaranum. Og tú brennur ikki fossilt brennievni bara situr har og bíðar eftir, at orkufelagið skal rætta teirra linjur.
Mítt øki hevði tríggjar myrking í fjør (at síggja til er netinfrakervið eldri, hvør visti?), og hvørja ferð hugsaði eg um, hvussu lekkurt tað hevði verið at havt goymslu á netinum. Netflix hyggur ikki eftir sær sjálvum, veitst tú?
Tað størra myndin
Orkugoymsla sum hugtak er avgerandi fyri alt snilda netskiftið. Tú kanst ikki hava býtta framleiðslu, mikronet, el-akfør taka av allastaðni uttan sterka goymslu. Tøknin er ein lyklasteinur - taka hann burtur og øll visjónin dettur sundur.
Men her er tað sum buggar meg: øll tosa um goymslu sum um tað er hesin loysti trupulleikin. "Legg bara battarí afturat!" Ja, vist. Undantikið battaríniðurbróting er verulig, eru veitingarketurnar fyri tilfar í besta føri ivasamar, og effektivitetstapið undir løði/løðingrásum leggjast saman.
Termodynamiskur effektivitetur er eitt á pappírinum. Veruligur-heims avrikið við hitabroytingum, løðing-útløðingarringrásir, viðlíkahaldskrøv? Tað er har, at tingini gerast óruddilig. Eg havi sæð pástandir um 85-95% umfar-ferð effektivitet fyri litium-ion skipanir, men tað eru laboratoriumsviðurskifti. Set ta skipanina í eitt Texas summar ella ein Minnesota vetur og sig mær, hvussu hon klárar seg eftir fimm árum.
Virkar tað faktiskt tó?
Kom aftur til upprunaliga spurningin - ja, orkubattarígoymsluskipanir virka. Men "arbeiði" ger okkurt tungt lyfti har. Tey virka í tann mun, at tey goyma og sleppa orku út. Tey arbeiða við at gera varandi orku meira ítøkilig. Tey arbeiða við at veita backup streym og slætta netsveiggini.
Virka tey sum ein fullkomin loysn á øllum okkara orkutrupulleikum? Ikki so mikið sum nær. Verða tey betri fyri hvørt ár? Avgjørt. Tøknin batnar, kostnaðurin minkar, og veruligar-heimsinnleggingar prógva hugtakið í stødd.
Eg haldi, at tann meira áhugaverdi spurningurin er ikki, um tey virka, men hvussu skjótt tey fara at virka nóg væl og nóg bíliga, at øll hava eina. Av tí at fysikin er skilagóð, verkfrøðin er solid, og búskaparligu eggjandi tiltøkini eru í tráð við. Tað er bara ein spurningur um tíð, áðrenn orkugoymsla er eins vanlig og at hava vatnhitara í kjallaranum.
Hóast erliga, so eri eg enn á hegninum um at draga avloysaran fyri mítt egna hús. Afturgjaldstíðin er enn eitt sindur long fyri mín smakk, og eg eri í sjálvum sær illgrunasamur um fyrsta-ættarlið av nøkrum. Kanska um tvey ár afturat tá næsta ættarliðið kemur á marknaðin...